مونږ لکه شمع پردي اور پخپله ژبه کې وړو خپله تیاره کې سوزوو نور پخپله ژبه کې وړو
زما د میني د ارمان خوب به ریښتیا شي کنه زه د جانان ، جانان به زما غیږي ته را شي کنه جرګه د وړانګو مې دربار ته ورلیږلي ده نن زما د خیال د اسم
زما د زړه زما دمیني پیغمبر خفه شو زما جومات، زما محراب زما منبر خفه شو اوس به د ستړي عمر ستړي کیسې چاته کوم زه یې تنها پریښودم لاړو دزړه س
داخترلمړۍ ورځ وه ، دشهيد شين ګل ميرمن او دهغه زړه مورپه داسې حال كې چې خپل كوچنى يتيم لمسي يې له لاسه نيولې وپه ډير ستړى او نا توانه حالت يې دخ
هغه د مسجد او د ممبر خبري څه شوی توره شپه خوره ده دي سحر خبري څه شوی ملاصاحب خطبه کي دي سياست کوي خبري هغه دي الله او پيغمبر خبري څه شوی
زموږ په و طن كې د هرچا خپل خپل بازاروي ، نن سبا د كميشن كارانو بازار ډېر ګرم دى، كه غواړئ د خپل هېواد تذكره كومه چې د هرافغان تبعه قانوني حق دى
" نن چې اشنا راته ياد يږي د اختر مخه ده زړه ته د ډيرو حوادثو د لښکر مخه ده " رقيبه دا چې درته غلي شوم د يار په مخکې کمزوري نه يم کمزورې مې د دل
احمدشاه ابدالي جرګــه REGIONAL STABILITY OR SECURING COLONIAL LEGACY? A CASE OF PEACE AGAINST WAR GHULAM MOHAMMAD ZARMALWAL ځان به ويښ کړو هرې خوا ته
اشرف خان خيرنه لنګۍ په سر او شليدلى واسکټ يې په خيرينوجامو اغوستى و او د موټرونو داډې پر لور په منډه روان و . اوږده اوږده قدمونه يې داسې اخيس
لاسم سحرشوى نه و، چې دګړنګ صاحب د ټليفون په زنګ راويښ شوم. له سلام، کلام څخه وروسته يې زيرى راباندې وکړ چې ډېر تود خبر مې پيداکړى . ما ترې
پورته کړه پرده سپوږمیه پورته کړه ووایه ریښتیا ریښتیا دې خلکو ته څومره مو ژوندي خلک ښخ شوي دي وڅپړه رازونه زما دي خلکو ته
جمال اوس دروغتنون يونه بېلېدونکى غړى ګرځيد لى و ، هرچا په روغتون کې د جمال او د پلوشې د مينې کيسې اورېدلې وې ،کله چې به جمال دروغتون په انګړکې
د سرو شونډو له کاریزه لپه اوبه را تږی زړه مې وچ دپوري غره نښتر دی شوخ نظر دې نیغ له زړه نه پوري وځي هرباڼه دې د مرګونو سوداګر دی